SONG
Das Lied vom Reifen
text by Matthias Claudius
music by Schubert, Franz
Schubert, Franz
Das Lied vom Reifen
Full Lyrics
Source
Sehtzeːt
meineˈmaɪ̯nə
liebenˈliːbn̩
Bäumeˈbɔɪ̯mə
anaːˈʔɛn
,
Wieviː
sieziː
sozoː
herrlichˈhɛʁlɪç
stehnʃteːn
,
Aufaʊ̯f
allenˈælən
Zweigenˈt͡svaɪ̯ɡn̩
angethan
Mitmɪt
Reiffen
wunderschönˌvʊndɐˈʃøːn
!
Vonfɔn
untenˈʊntn̩
anaːˈʔɛn
bisbɪs
obenˈoːbm̩
'naus
,
Aufaʊ̯f
allenˈælən
Zweigelein
,
Hängts
weisvaɪ̯s
undʊnt
zierlichˈt͡siːɐ̯lɪç
,
zartt͡saːɐ̯t
undʊnt
krauskʁaʊ̯s
,
Undʊnt
kannkan
nichtnɪçt
schönerˈʃøːnɐ
seynzaɪ̯n
;
Undʊnt
alleˈalə
Bäumeˈbɔɪ̯mə
rundʁʊnt
umherʊmˈheːɐ̯
,
All'
alleˈalə
weitvaɪ̯t
undʊnt
breitbʁaɪ̯t
,
Stehnʃteːn
dadaː
,
geschmücktɡəˈʃmʏkt
mitmɪt
gleicherɡlaɪ̯çɐ
Ehreːɐ̯
,
Iniˈʔɛn
gleicherɡlaɪ̯çɐ
Herrlichkeitˈhɛʁlɪçkaɪ̯t
.
Undʊnt
sieziː
beäugelnbəˈʔɔɪ̯ɡl̩n
undʊnt
besehn
Kannkan
jederˈjeːdɐ
Bauersmannˈbaʊ̯ɐsˌman
,
Kannkan
hinhɪn
undʊnt
herheːɐ̯
darunterdaˈʁʊntɐ
gehnɡeːn
,
Undʊnt
freuenˈfʁɔɪ̯ən
sichzɪç
darandaˈʁan
.
Auchaʊ̯x
holthoːlt
ereːɐ̯
Weibvaɪ̯p
undʊnt
Kinderleinˈkɪntlaɪ̯n
Vomfɔm
kleinenˈklaɪ̯nən
Feuerheerd
,
Undʊnt
Marschmaʁʃ
mitmɪt
iniˈʔɛn
dendeːn
Waldvalt
hineinhɪˈnaɪ̯n
!
Undʊnt
dasdas
istɪst
wohlvoːl
wasvas
werthveːɐ̯t
.
Einfältigerˈaɪ̯nfɛltɪɡɐ
Natur-Genuß
,
Ohn'
Alfanzalˈfant͡s
drumdʁʊm
undʊnt
drandʁan
,
Istɪst
lieblichˈliːplɪç
,
wieviː
einaɪ̯n
Liebeskuß
Vonfɔn
einemˈaɪ̯nəm
frommenˈfʁɔmən
Mannman
.
Ihriːɐ̯
Städterˈʃtɛtɐ
habthaːpt
vielfiːl
schönesˈʃøːnəs
Dingdɪŋ
,
Vielfiːl
Schönesˈʃøːnəs
überallyːbɐˈʔal
,
Credit
undʊnt
Geldɡɛlt
undʊnt
goldenˈɡɔldn̩
Ringʁɪŋ
,
Undʊnt
Bankbaŋk
undʊnt
Börsensaalˈbœʁzn̩ˌzaːl
;
Dochdɔx
Erleˈɛʁlə
,
Eicheˈaɪ̯çə
,
Weid'
undʊnt
Ficht'
Imiˈʔɛm
Reiffen
nahnaː
undʊnt
fernfɛʁn
-
Sozoː
gutɡuːt
wirdsvɪʁts
Euchɔɪ̯ç
nunnuːn
einmalˈaɪ̯nmaːl
nichtnɪçt
,
Ihriːɐ̯
liebenˈliːbn̩
reichenˈʁaɪ̯çn̩
Herr'n
!
Dasdas
hathat
Naturnaˈtuːɐ̯
,
nachnaːx
ihrerˈiːʁɐ
Artaːɐ̯t
Garɡaːɐ̯
eignenˈaɪ̯ɡnən
Gangɡaŋ
zut͡suː
gehnɡeːn
,
Unsʊns
Bauersleutenˈbaʊ̯ɐsˌlɔɪ̯tn̩
aufgespartˈaʊ̯fɡəˌʃpaːɐ̯t
,
Diedaɪ
andersˈandɐs
nichtsnɪçt͡s
verstehn
.
Vielfiːl
schönʃøːn
,
vielfiːl
schönʃøːn
istɪst
unserˈʊnzɐ
Waldvalt
!
Dortdɔʁt
Nebelˈneːbl̩
überallyːbɐˈʔal
,
Hierhiːɐ̯
eineˈaɪ̯nə
weißeˈvaɪ̯sə
Baumgestalt
Imiˈʔɛm
vollenˈfɔlən
Sonnenstrahlˈzɔnənˌʃtʁaːl
Lichthell
,
stillʃtɪl
,
edelˈeːdl̩
,
reinʁaɪ̯n
undʊnt
freyfʁaɪ̯
,
Undʊnt
überˈyːbɐ
allesˈaləs
feinfaɪ̯n
!
-
O
allerˈalɐ
Menschenˈmɛnʃn̩
Seeleˈzeːlə
sey[zaɪ̯]
Sozoː
lichthell
undʊnt
sozoː
reinʁaɪ̯n
!
Wirviːɐ̯
sehnzeːn
dasdas
anaːˈʔɛn
,
undʊnt
denkenˈdɛŋkn̩
nochnɔx
Einfältiglich
dabeydaˑˈbaɪ̯
:
Wohervoˈheːɐ̯
derdeːɐ̯
Reifʁaɪ̯f
,
undʊnt
wieviː
ereːɐ̯
dochdɔx
Zut͡suː
Standeˈʃtandə
kommenˈkɔmən
sey[zaɪ̯]
?
Denndɛn
gesternˈɡɛstɐn
Abendˈaːbm̩t
,
Zweigleintsvaɪ̯k
reinʁaɪ̯n
!
Keinkaɪ̯n
Reiffen
iniˈʔɛn
derdeːɐ̯
That[taːt]
!
-
Muß[mʊs]
einerˈaɪ̯nɐ
dochdɔx
gewesenɡəˈveːzn̩
seynzaɪ̯n
,
Derdeːɐ̯
ihniːn
gestreuet
hathat
!
Einaɪ̯n
Engelˈɛŋl̩
Gottesˈɡɔtəs
gehtɡeːt
beybaɪ̯
Nachtnaxt
,
Streutʃtʁɔɪ̯t
heimlichˈhaɪ̯mlɪç
hierhiːɐ̯
undʊnt
dortdɔʁt
,
Undʊnt
wennvɛn
derdeːɐ̯
Bauersmannˈbaʊ̯ɐsˌman
erwachtɛɐ̯ˈvaxt
,
Istɪst
ereːɐ̯
schonʃoːn
wiederˈviːdɐ
fortfoːɐ̯
.
Duduː
Engelˈɛŋl̩
,
derdeːɐ̯
sozoː
gütigˈɡyːtɪk
istɪst
,
Wirviːɐ̯
sagenˈzaːɡn̩
Dankdaŋk
undʊnt
Preispʁaɪ̯s
.
O
mach'
unsʊns
dochdɔx
zumt͡sʊm
heil'gen
Christkʁɪst
Diedaɪ
Bäumeˈbɔɪ̯mə
wiederˈviːdɐ
weisvaɪ̯s
!